این روزها، کتاب

کتاب، این روزها شبیه کودک فال­فروشی است که از سرما گوشه­ی پیاده رو کز کرده و با ناامیدی فال­هایش را می شمارد. گاهی هم نگاهی( همچنان با ناامیدی) به خیابان می­کند به ماشین­هایی که از پنجره­شان سگی سرش را آورده بیرون و به کودک توی پیاده رو نگاه می­کند به ماشین­هایی که مسافرشان زنی سیگاری است. به ماشین­هایی که صدای ضبط­شان بلند است. خیلی بلند. به ماشین­هایی که شیشه­شان بالاست و آنقدر تیره که داخل­شان را نمی­شود دید و روی پلاک عقبشان نوشته شده {سیاسی}
چه کسی به فکر کتاب است؟ به جز ناشر خصوصی که کتاب همه چیزش است و حالا همه چیزش را در معرض توفان می­بیند؟ دیگر چه کسی؟